|
حاج محمد رضا طاهري مي گويد: وقتي موضوع مجروحيت سيد محمد را فهميدم، براي عيادت به منزلش رفتم. برايم گفت كه از امام رضا(ع) طلب شهادت كرده است. مصطفي باغباني؛ از همرزمانش هم خوابي عجيبي در اين باره ديده بود كه تعريف كرد و در نهايت ايشان از من خواست تا زماني كه در قيد حيات هستند،اين راز را بازگو نكنم...
رازي كه تا زمان شهادتش مكتوم ماند/
|
| |
|
| ||
هفته دفاع مقدس سالروز حماسه آفريني رزمندگان اسلام در دفاع از حريم اسلام
و انقلاب اسلامي را گرامي مي داريم-
شهادت ششمين ستاره پرفروز سپهر امامت و ولايت حضرت امام جعفر صادق(ع)
را تسليت عرض مي نمائيم
شهیدان عشق را چون بال بودند
به همت بر کمر چون شال بودند
الف قامت اگر چون یار رفتند
به محراب شهادت دال بودند
شیدائیان شهادت
http://yaranemammahdi.blogfa.com/
یادی از شهیدان رجایی و باهنر
روح بلند
جامع بودن و پرهیز از تنگ نظری در مسایل دینی و شرعی، رمز بزرگ موفقیت اهل دین به شمار میرود. رجایی، مرد میدان وظایف بندگی وانسانی بود که هیچ گاه به بهانه مسؤولیتی، از سایر مسؤولیتهای خویش شانه خالی نمیکرد. او در عین این که رئیس جمهوری فعال و پرکار بود، پدری مهربان وهمسری فداکارو دلسوز نیز به شمار میآمد. یکی از دوستان وی میگوید: شبی که ساعت از 22 گذشته بود و قصد رفتن به منزل داشتیم، شهید رجایی را دیدم که درمقابل آینه موها و لباسهایش را مرتب میکند. با تعجب پرسیدم: این وقت شب نه دیداری داری، نه کسی ما را میشناسد، چه شده که خوب به سر و وضعت میرسی؟ تبسمی کرد و گفت: فلانی! خانواده بخشی از جامعه یا بهتر بگویم، در جای خود، یک جامعه کوچک است. انسان منضبط همانطور که صبحها از منزل بیرون میآید و باید مرتب و آراسته باشد، وقتی شب به خانه برمیگردد هم باید همانطور پاکیزه، مرتب و آراسته باشد. اگر من و تو در طول روز مشکلاتی داشتیم، اعضای خانواده ما چه گناهی کردهاند که در بازگشت ما به منزل، با چهره خسته و درهم ریخته ما مواجه شوند؟»
پاداش شکیبایی
شکیبایی شهید رجایی در زیر شکنجههای جانفرسای طاغوتیان و توکل و توجه تام او به خدای مهربان را باید که از زبان خودش شنید: «در بیدادگاه شاه، انواع شکنجهها بر زندانیان سیاسی اعمال میشد. کف پاها بر اثر شلّاق ازکار میافتاد. زندانی نمیتوانست روی پاهایش بایستد و مجبور بود با زانو راه برود... و امّا من، قبل از ورود به اتاق شکنجه، پیوسته دل به خدا میسپردم. آیاتی از قرآن را تلاوت میکردم و دعاهای خاصی را میخواندم. کاملا حس میکردم وجودم یکپارچه مقاومت است. به تدریج شلاقها، شکنجهها و ضربات مشت و لگد بر بدنم بیخاصیت میشد. روزهایی بر من چنین گذشت و من به آنها چنان عادت کرده بودم که اگر روزی به سراغم نمیآمدند، آن روزْ خود را زیان دیده میپنداشتم که نکند رویکردم به خدایم کمرنگ شده است. یک چیزی که من همیشه در زندان انفرادی با خود میگفتم، این بود که فلانی! همهاش که نباید دیگران سرنوشت باشند و تو سرنوشت آنها را بخوانی، حالا یکبار هم تو سرنوشت درست کن و بگذار دیگران بخوانند».
خدمت مادر
خدمت به مادر و جلب رضایت او، سرلوحه برنامههای معنوی شهید رجایی بود. همسر آن شهید میگوید: «ایشان در چهار سالگی از نعمت پدر محروم شد و زیر سایه پر مهر مادری فداکار و بزرگوار قرار گرفت تا اینکه به موقعیتهای بزرگ اجتماعی دست یافت، اما هیچگاه از این مسأله غافل نبود که وجود مادری و برادری هرچند نه با تجربه، ولی کمک خانواده، خلأ بیپدری او را پر کردهاند. به همین جهت، او همیشه زحمات مادر و برادرش را ارج مینهاد و با آنان رفتاری مؤدبانه داشت. وقتی به منزل میآمد، اول به سراغ مادر میرفت وبه او سلام میکرد و با احترام خاص وی را میبوسید. معمولاً او را به نشانه محبت بغل میگرفت و نازش را میکشید. گاهی به عادت کودکان سر به زانویش میگذاشت و میگفت: آدمی تا هنگام پیری، در کنار مادرش فکر میکند که هنوز بچه است».
شاگرد راستین مکتب دین
هرچند شهید رجایی به طور رسمی به درسها و بحثهای حوزه نپرداخت، ولی شاگرد راستین مکتب اخلاقی و معنوی حوزه بود و این امری است که خود بدان افتخار میکرد. آن شهید عزیز که تشنگی معنوی، کام جانش را به جستوجوی در پی آب زلال حیات طیبه انسانی میکشانید، در عنفوان جوانی، دل و جان به تربیت پر بار و حکیمانه روحانی فرزانه و عالم مجاهد وارسته، آیت اللّه طالقانی سپرد و از محضر آن بزرگوار هم درس ایمان و اخلاق آموخت، و هم درس جهاد و شهادت. خود آن شهید میگوید: «از همان سالی که به نیروی هوایی آمدم، با آقای طالقانی آشنا شدم و تقریبا هر شب جمعه در مسجد هدایت بودیم... و هر کجا که مرحوم طالقانی شرکت داشتند، من هم شرکت میکردم و از محضر وجودشان استفاده میکردم و میتوانم بگویم حدود 27 سال از نظر مسایل مذهبی و طرز تفکر و غیره تحت تعلیم مرحوم طالقانی بودم».
http://yaranemammahdi.blogfa.com/
به مناسبت هفته دولت ويژه نامه اي از شهيد باهنر وشهيد رجائي آماده كردم شما ميتوانيد با انتخاب موضوعات زير نوشتهارو مطالعه كنيد
بسم الله الرحمن الرحيم
محل شهادت :بمباران هوايي در خمين-سال اول علوم گياهي
خواهر قريشي در سال 1345 در خمين متولد شد. رفتار واخلاقش براي هر كسي كه او را ديده بود ومي شناخت خاطره بود. صحبت كردن ،نماز خواندن، در فكر بودن او همه اش خاطره بود.آرزو داشت پزشك بشود تا خادم اجتماع باشد.
در جلسات مذهبي شركت فعال داشت وبرنامه هاي مذهبي صدا وسيما مخصوصا برنامه هاي آقای قرائتي را به طور كامل گوش مي دادونكاتي را هم يادداشت مي كرد.
در تمام دوران انقلاب در راه پيماييها شركت مي كرد ونسبت به ضد انقلابيون سخت متنفربود. از كسي كه بر خلاف رهنمودهاي ولايت فقيه عمل مي كرد بسيار ناراحت مي شد وسعي مي كرد با دليل وبرهان طرف مقابل را به صلاح دعوت كند. در بسيج نهايت فعاليت را داشت. ودر جلسات كمك به رزمندگان شركت مي كرد وتمام افراد خانواده وبستگان را به رفتن جبهه يا حد اقل كمك به رزمندگان،تشويق و ترغيب مي كرد. افكار وديدگاهش براي پيشرفت اسلام قابل تحسين بود .
در راه پيشرفت انقلاب اسلامي از هيچ گونه فداكاري دريغ نداشت.
براي موفقيت در تحصيل وخدمت به اجتماع هدفي مقدس داشت. او در سال 1364 وارد دانشگاه شد ودر بهمن 1365 بر اثر بمباران هوايي رژيم بعث عراق به آرزوي خود نايل گرديد ونه در جبه هاي جنگ بلكه در منزل به شهادت وقرب الهي رسيد.
پيام خانواده ايشان به امت شهيد پرور:
بايستي راه امام واهداف امام ورهبري را پيش رو نماييم و براي پيشرفت اسلام و موفقيت جمهوري اسلامي از هيچ گونه فداكاري دريغ ننماييم و با اين اهداف، روح امام عزيزمان را شاد كنيم .
